ล่วงเวลา - เรื่องเล่าหลอนในออฟฟิศ โดย ท่านางข้าม

 นาฬิกาบอกเวลา 22:00 น. บรรยากาศในออฟฟิศเงียบสงัด มีเพียงเสียงพิมพ์ดีดดังขึ้นเป็นระยะจากโต๊ะของ 'น้ำ' เธอถอนหายใจยาว ยืดเส้นยืดสาย เตรียมทำงานต่อ

แต่ทันใดนั้น เสียงประหลาดก็ดังขึ้นจากห้องเก็บเอกสาร แกร๊ก... แกร๊ก...

น้ำหยุดชะงัก หัวใจเต้นแรง เธอค่อยๆ ลุกขึ้น เดินไปที่ห้องเก็บเอกสารอย่างระมัดระวัง

แกร๊ก... แกร๊ก... เสียงดังขึ้นอีกครั้ง น้ำกลืนน้ำลาย ยื่นมือไปเปิดประตู

"ใครอยู่ข้างใน!?" เธอถามเสียงสั่น

ไม่มีเสียงตอบ มีเพียงความมืด น้ำเปิดไฟ พบเพียงแฟ้มเอกสารเรียงรายบนชั้นวาง

"คิดมากไปเองหรือเปล่านะ" น้ำพึมพำกับตัวเอง

เธอปิดไฟ เดินกลับไปที่โต๊ะทำงาน แต่เสียงประหลาดก็ดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้มาจากห้องน้ำ

แกร๊ก... แกร๊ก...

น้ำตัวแข็งทื่อ เธอหันไปมองห้องน้ำอย่างหวาดกลัว

"ใครน่ะ!?" เธอตะโกนถาม

ความเงียบเข้าปกคลุมอีกครั้ง น้ำสูดหายใจลึก เดินไปที่ห้องน้ำอย่างช้าๆ เธอเปิดประตู

"กรี๊ดดดดด!" น้ำกรีดร้องสุดเสียง เมื่อเห็นร่างของชายคนหนึ่งนอนจมกองเลือดอยู่ที่พื้น

น้ำรีบวิ่งออกจากห้องน้ำ หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรแจ้งตำรวจ

เสียงไซเรนดังขึ้น รถตำรวจมาถึงที่เกิดเหตุ เจ้าหน้าที่ตำรวจเข้าตรวจสอบห้องน้ำ

"ไม่มีใครอยู่ในห้องน้ำครับ" นายตำรวจรายงาน

น้ำเบิกตากว้าง "เป็นไปไม่ได้! ฉันเห็นกับตาตัวเอง"

นายตำรวจมองน้ำด้วยสายตาแปลกๆ "คุณน้ำครับ คุณทำงานหนักเกินไปหรือเปล่า? พักผ่อนบ้างนะครับ"

น้ำได้แต่ยืนอึ้ง เธอไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น

เช้าวันต่อมา น้ำมาถึงที่ทำงาน เธอเดินไปที่ห้องน้ำอย่างกล้าๆ กลัวๆ เปิดประตูเข้าไป

ห้องน้ำว่างเปล่า ไม่มีร่องรอยของการต่อสู้ หรือคราบเลือด

น้ำถอนหายใจยาว โล่งอก

"เมื่อคืนฉันคงเหนื่อยมากจริงๆ" เธอพึมพำกับตัวเอง

น้ำเดินไปที่โต๊ะทำงาน เธอเปิดคอมพิวเตอร์ เตรียมทำงาน แต่ทันใดนั้น เธอก็เห็นอีเมลฉบับหนึ่ง

"ถึง น้ำ

ฉันรู้ว่าเธอเห็นฉันเมื่อคืน อย่าบอกใครนะ ไม่งั้น..."

น้ำตัวสั่นเทา เธอหันไปมองรอบๆ อย่างหวาดระแวง

"ใครส่งอีเมลนี้มา?" เธอถามตัวเองเสียงสั่น

ทันใดนั้น ไฟในออฟฟิศก็ดับลง ความมืดเข้าปกคลุม

น้ำกรีดร้องเสียงหลง เธอพยายามควานหาโทรศัพท์ แต่ไม่เจอ

เสียงฝีเท้าดังขึ้นจากด้านหลัง น้ำหันไปมอง

ร่างของชายคนนั้นยืนอยู่ตรงนั้น ใบหน้าซีดเผือด ดวงตาแดงก่ำ จ้องมองมาที่เธอ

น้ำกรีดร้องสุดเสียง พยายามวิ่งหนี แต่ไม่ทัน

ร่างนั้นคว้าตัวเธอไว้ น้ำดิ้นรนสุดชีวิต แต่ก็ไม่เป็นผล

"เธอเห็นฉันแล้ว" เสียงแหบพร่าดังขึ้นข้างหูเธอ

"ช่วยด้วย!" น้ำกรีดร้อง

แต่ไม่มีใครได้ยิน

ร่างนั้นลากเธอเข้าไปในความมืด...

เช้าวันต่อมา ตำรวจมาถึงที่เกิดเหตุ พบร่างของน้ำนอน lifeless อยู่ที่พื้นห้องน้ำ

"อีกแล้วเหรอเนี่ย" นายตำรวจถอนหายใจ

"อะไรอีกแล้วเหรอครับ?" ตำรวจใหม่ถาม

นายตำรวจมองไปที่ร่างของน้ำ "นี่เป็นเหยื่อรายที่สามแล้ว พวกเขาทั้งหมดทำงานล่วงเวลา แล้วก็..."

"แล้วก็อะไรครับ?"

นายตำรวจเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดต่อ

"แล้วก็หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย"

"ผมว่า ผมขอลาออกดีกว่า" ตำรวจใหม่พูดเสียงสั่น

นายตำรวจยิ้มเศร้าๆ "ฉันก็คิดเหมือนกัน"

เขาเดินออกจากออฟฟิศ ทิ้งให้ร่างของน้ำนอนอยู่ที่พื้น

ในความมืด ร่างของชายคนนั้นยืนมองอยู่

"เหยื่อรายต่อไปจะเป็นใครนะ" เขาพึมพำกับตัวเอง

แล้วแสงไฟในออฟฟิศก็ดับลง...

ตำรวจใหม่ยืนนิ่ง มองไปที่ร่างของน้ำ แล้วถามนายตำรวจเสียงสั่น

"แล้วเราเอายังไงกับร่างของเหยื่อรายนี้ล่ะ"

นายตำรวจหันกลับมา มองตำรวจใหม่อย่างเย็นชา

"เหมือนกับทุกครั้ง..." เขาตอบเสียงเรียบ

"เราจะไม่พบร่างของเธออีก"

และแล้ว ทั้งคู่ก็เดินจากไป ทิ้งไว้เพียงความเงียบและความมืดที่ปกคลุมไปทั่วออฟฟิศ...