หญิงสาวในคืนฝนตก - เรื่องสั้นสไตล์นิยาย โดย ท่านางข้าม

 เคยเจอเหตุการณ์แบบนี้ไหมครับ เรื่องประหลาดเกิดขึ้นเมื่อเราป่วยหนักมักมีเรื่องบางอย่างเข้ามา บ้างก็บอกว่าวิญญาณกำลังหลุดออกจากร่าง

ฝนตกหนัก สายลมหนาวพัดกระหน่ำ เมฆดำทะมึนปกคลุมทั่วท้องฟ้าราวกับเป็นลางบอกเหตุร้าย ก้องขับรถฝ่าความมืดมิดไปตามถนนที่ทอดยาวไร้จุดหมาย เบื้องหน้าเขาคือหญิงสาวร่างโปร่งบางในชุดสีขาวเปียกชุ่ม ยืนโบกรถอยู่ข้างทางด้วยท่าทีหวาดกลัว ก้องชะลอรถแล้วเปิดกระจกถาม "คุณเป็นอะไรไปครับ? ขึ้นรถมาเถอะ"

หญิงสาวมีท่าทีลังเลเล็กน้อย ก่อนจะตัดสินใจขึ้นรถมา เธอแนะนำตัวว่าชื่อเมย์ กำลังเดินทางกลับบ้าน แต่รถเสียกลางทาง ฝนตกหนักจนเธอต้องออกมาโบกรถ ก้องรู้สึกสงสารเมย์ จึงอาสาไปส่งเธอที่บ้าน

ระหว่างทาง เมย์เล่าเรื่องราวต่างๆ ให้ก้องฟัง เธอพูดถึงความฝัน ความหวัง และความกลัว ก้องรับฟังอย่างตั้งใจ เขาเริ่มรู้สึกผูกพันกับเมย์อย่างประหลาด ราวกับว่าพวกเขารู้จักกันมานานแสนนาน

เมื่อถึงบ้านเมย์ ก้องอาสาเดินไปส่งเธอที่หน้าประตู เมย์ขอบคุณเขาอีกครั้ง ก่อนจะหันหลังเดินเข้าบ้านไป ก้องมองตามแผ่นหลังของเมย์จนลับสายตา เขารู้สึกใจหายอย่างบอกไม่ถูก ราวกับว่าบางสิ่งที่สำคัญกำลังจะหายไปจากชีวิตเขา

ขณะที่ก้องกำลังจะเดินกลับไปที่รถ เขาก็ได้ยินเสียงเมย์ร้องเรียกชื่อเขา ก้องหันกลับไปมองด้วยความประหลาดใจ

เมย์ยืนอยู่ที่หน้าประตูบ้าน เธอมีสีหน้าซีดเผือดและเต็มไปด้วยความหวาดกลัว แต่แววตาของเธอดูว่างเปล่า ไร้ซึ่งประกายชีวิต ก้องรู้สึกขนลุกซู่ไปทั้งตัว เขาถามเธอด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

"เมย์...คุณ... คุณไม่ใช่คน แต่เป็นแค่วิญญาณใช่ไหม?"

เมย์ส่ายหน้าช้าๆ "ไม่ใช่... ก้อง นายต่างหากที่เกือบจะไม่ใช่คน วิญญาณของนายกำลังจะหลุดออกจากร่าง..."

ก้องเบิกตากว้างด้วยความตกใจ เขาพยายามจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ริมฝีปากของเขาสั่นเทาจนไม่อาจเปล่งเสียงออกมาได้

เมย์เดินเข้ามาใกล้ก้อง เธอยื่นมือออกมาจับมือเขา

"ก้อง...กลับมา กลับมานะ" เมย์พูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

ก้องรู้สึกถึงความอบอุ่นที่แผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย เขาบีบมือเมย์เบาๆ

"เมย์..." ก้องพยายามจะพูด แต่สติของเขากำลังเลือนราง

เมย์ยิ้มให้ก้องอีกครั้ง ก่อนที่ร่างของเธอจะค่อยๆ จางหายไป

...

ก้องลืมตาขึ้น เขาพบว่าตัวเองนอนอยู่บนเตียงในโรงพยาบาล เขาหันไปมอง เห็นเมย์นั่งอยู่ข้างๆ เตียง เธอยิ้มให้เขา

"ก้อง...นายฟื้นแล้ว" เมย์พูดด้วยความดีใจ

ก้องขมวดคิ้วด้วยความสงสัย "เกิดอะไรขึ้น? ผมจำอะไรไม่ได้เลย"

เมย์ ซึ่งในตอนนี้สวมชุดพยาบาล เล่าให้ก้องฟังว่าเขาประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์สาหัส แต่โชคดีที่เธอผ่านมาเห็นเข้าพอดี เธอจึงรีบโทรเรียกรถพยาบาล

"ตอนนั้น...อาการนายหนักมาก" เมย์พูดเสียงสั่นเล็กน้อย "ฉัน...ฉันคิดว่านายจะไม่รอดแล้ว"

ก้องมองเมย์ด้วยความซาบซึ้ง "ขอบคุณนะเมย์ ที่ช่วยชีวิตผมไว้"

เมย์ส่ายหน้า "ไม่เป็นไรหรอก ฉันดีใจที่นายปลอดภัย" เธอหยุดครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดต่อ "ตอนที่นายยังไม่ฟื้น ฉัน...ฉันพูดกับนายตลอดเลยนะ ฉันบอกให้นายกลับมา ฉันบอกว่า..."

น้ำตาเมย์เอ่อคลอ เธอพูดต่อไม่ไหว

ก้องเข้าใจทุกอย่างในทันที เขาจำได้แล้ว... จำเสียงของเมย์ที่เรียกเขาให้กลับมา ในตอนที่เขากำลังจะหลุดลอยไป

"เมย์..." ก้องพูดเสียงแผ่วเบา "ขอบคุณนะ"

เมย์ยิ้มทั้งน้ำตา เธอรู้ว่าก้องจำได้แล้ว

บทสรุป: ก้องประสบอุบัติเหตุร้ายแรงและเกือบเอาชีวิตไม่รอด แต่เมย์ พยาบาลผู้มีน้ำใจ ได้ช่วยชีวิตเขาไว้ และในช่วงเวลาที่ก้องโคม่า เธอเฝ้าดูแลและพูดคุยกับเขา กระทั่งเสียงของเธอได้ดึงวิญญาณของก้องที่กำลังจะหลุดลอยให้กลับเข้าร่าง สิ่งที่ก้องเห็นเมย์ในบ้านนั้น เป็นเพียงภาพหลอนในช่วงเวลาที่วิญญาณเขากำลังจะจากไป