จดหมายถึงลินดา | เรื่องสั้นสะท้อนภัยสังคม โดย ท่านางข้าม

 บรรยากาศยามเย็น ณ ท้องทุ่งนาแห่งหนึ่ง ลินดาอาศัยอยู่ที่กระท่อมปลายนา ซึ่งห่างไกลจากหมู่บ้านเข้าไปในป่า เธอมีอาชีพทำไร่ทำนา

เย็นวันนี้ มีจดหมายแปลกประหลาดวางอยู่ที่หน้าบ้าน หน้ากระท่อมของเธอ เธอหยิบมันขึ้นมาอ่าน ปรากฏว่าเนื้อในจดหมายพูดถึงความสวยงามของเธอ มันเป็นจดหมายจากชายลึกลับที่ส่งมาเพื่อจีบเธอ เธอรู้สึกตื่นเต้นบวกกับความงงในใจเล็กน้อย เธอได้แต่สงสัยว่าผู้หญิงที่ไม่ค่อยพบหน้าพบปะกับใคร และเป็นผู้หญิงแสนธรรมดาคนนี้ แต่กลับมีผู้ชายหรือใครก็ตามมาแอบชอบเธอ

วันต่อมา ลินดาใช้ชีวิตแบบปกติทั่วไป ในช่วงเวลากลางวันนั้น เธอทำไร่ทำนาที่ข้างๆ กระท่อมของเธอนั่นเอง ตอนเย็น เธอกลับเข้ากระท่อม และก็เช่นเคย มีจดหมายแปลกประหลาดวางไว้ที่หน้ากระท่อมเช่นเดิม ข้อความในจดหมายก็เป็นเชิงการจีบเธอเช่นเดิม และก็เป็นอย่างนี้ติดต่อกันมาหลายๆ วัน

เวลาผ่านไปประมาณสัปดาห์กว่าๆ และแล้วจดหมายลึกลับก็ส่งมาอีกครั้ง แต่คราวนี้ เนื้อในจดหมายมาในลักษณะขอเปิดเผยตัวตน และอยากจะพบเจอกับลินดา ข้อความในจดหมายได้บอกว่า รู้สึกประทับใจและปลื้มลินดาอย่างมาก อยากจะนัดเจอเธอเหลือเกิน และอยากจะเปิดเผยตัวตน โดยได้นัดพบที่สวนสาธารณะกลางหมู่บ้าน เวลา 20:00 น. ในค่ำคืนถัดไป หากเธอสะดวก ลินดารู้สึกตื่นเต้นมากๆ เพราะจะได้รู้เสียที ว่าใครกันนะที่แอบชอบเธอ

เวลาผ่านไปอีกหนึ่งวัน ค่ำคืนนี้เธอมีนัด เธอรีบอาบน้ำแต่งตัว และไปถึงก่อนเวลานัดประมาณ 15 นาที ณ ใจกลางของสวนสาธารณะ บริเวณเก้าอี้จุดนัดพบ มีจดหมายฉบับหนึ่ง เนื้อในจดหมายได้ระบุว่า "รู้สึกชอบและรักเธอเหลือเกิน เดี๋ยวฉันจะเปิดเผยตัวตนเดี๋ยวนี้"

ทว่า สิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น กลุ่มชายลึกลับ 4-5 คนเข้ามาประกบ ประชิดใกล้เธอข้างหลัง และแล้วทุกอย่างก็ดับมืดไป

ลินดาสลบไปนานเท่าไหร่ไม่รู้ ฟื้นขึ้นมาอีกทีก็พบว่าตัวเองถูกตรึงอยู่กับเตียง ณ ห้องลึกลับ ที่ไม่รู้เลยว่าตอนนี้เป็นกลางวันหรือกลางคืน และเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ เธอรู้สึกเจ็บหน่วงๆ ที่บริเวณช่องท้อง แย่แล้ว! เธอรู้สึกเหมือนกับว่าภายในช่องท้องเหมือนจะหลุดเป็นเสี่ยงๆ และสิ่งที่เธอกลัว มันก็เป็นเรื่องจริง เธอถูกขบวนการค้ามนุษย์จับมา เพื่อผ่าเอาอวัยวะภายในไปขายยังตลาดมืด เมื่อเธอรู้สึกตัวตอนนี้ก็สายไปแล้ว

ข้อคิดท้ายเรื่อง

ทุกคนครับ ทุกอย่างเกิดขึ้นได้ หรือไม่เกิดขึ้นก็ได้ หากเรารู้จักป้องกันและระวังตัว แน่นอน ขบวนการค้ามนุษย์จะถูกไล่ล่าและถูกกระบวนการทางยุติธรรมจัดการแน่นอน แต่นั่นคือการแก้ไข สิ่งที่ดีคือเราต้องรู้จักการป้องกันก่อนที่จะแก้ไข หรือก่อนที่จะเกิดเรื่องเหล่านี้ขึ้น